fot. Bartłomiej Sowa
25 kwietnia 2010, godz. 15.00, hala PKP Energetyka SA Zakład Pomorski
Wrocławski Teatr Współczesny, Wrocław
KASPAR
Peter Handke
przekład – Jacek St. Buras
Najciekawsze w tekście Handkego było to, co dotyczy mechanizmów przemocy. Ważniejsze niż problem z nazywaniem świata stało się zagubienie Kaspara we własnej pamięci, jego długa droga od nieprzystawalności, przez pozorne ukształtowanie, aż po zupełny rozpad. Warstwa polityczna sztuki jest bardziej istotna niż problem z określającym rzeczywistość słowem, a na plan pierwszy wysuwa się temat wykluczenia jednostki oraz prób przystosowania, wtłoczenia jej w normy społeczne. Eksperyment na człowieku, który się nie powiódł, eksperyment, nad którym utracono kontrolę.
Barbara Wysocka
Wbrew tezom Hegla, wiedza nie jest wolnością. Ukształtowany na nowo, elokwentny Kaspar,
przemawiający niczym fanatyczny polityk, jest bardziej przerażający niż jego dręczyciele.
Tak jakby chciał zakrzyczeć ból w głowie, przeciwstawić się morderczej sile języka słowami
o jeszcze większej sile niszczenia. […]
Anna R. Burzyńska, Tygodnik Powszechny online, 24 marca 2009
reżyseria, scenografia, opracowanie muzyczne – Barbara Wysocka
kostiumy – Julia Kornacka
występują: Marta Malikowska–Szymkiewicz, Tomasz Cymerman, Szymon Czacki, Maciek Prusak
premiera – 14 marca 2009, Scena na Strychu
